Lanet Olsun!
Doksanlı yıllarımın başlarındayım. “Geleneksel Sol” bir anlayıştan İslamcılaşmayla sonlanacak bir sürece hızla sürükleniyorum. Kredi yurtlar kurumunda örgütlenmiş, okulla ilişiği “Ununu Eleyip Eleğini Asmaktan” ibaret olan bir sürü “Ser-hoş” la beraberim. Milli Görüş’ün yeni yeni palazlandığı, kamuoyunda bolca yer almaya başladığı zamanlar… Bir Hamal Hasan Amcamız vardı, elleri öpülesi… Semt pazarlarında sırtında küfesiyle alışveriş yapanların eşyalarını taşırdı. Eşyalarını taşırken de yol boyunca insanlara Milli Görüş anlatırdı… Bazen sert tartışmalarla biterdi bu yolculuk. Ya bir kokanaya denk gelirdi, ya da başka bir partinin partizanına. Hasan Amca ısrarla, hak bildiğini söylerdi bazen yumuşak yumuşak bazen sokak ortasında bağıra bağıra. Öğrenci evlerinin ihtiyacı olduğunda en büyük yardımı Hamal Hasan Amca yapardı, il başkanlarının, ilçe başkanlarının bilmem ne başkanlarının hep mazereti olurdu. Hasan Amcanın olmazdı. Bir sürü deli adam vardı, okulda. Erzurum’da seçim anketi yapıl...